Het verhaal achter Kompaswoord

In de afgelopen vijfentwintig jaar werkte ik, Hillegonda Schaaphok - Neef, met ondernemers, leidinggevenden, professionals en teams. Mensen die hard werkten, veel verantwoordelijkheid droegen en vaak ontzettend goed wisten wat er van hen werd verwacht. Toch hoorde ik in gesprekken steeds dezelfde vragen terug. Waarom voelt kiezen zo ingewikkeld? Hoe kan het dat ik steeds opnieuw in hetzelfde patroon terechtkom? En waar doe ik het eigenlijk allemaal nog voor?

Aan de buitenkant leken hun verhalen heel verschillend. De één bleef maar doorgaan, de ander zorgde vooral voor iedereen om zich heen. Weer iemand anders bleef twijfelen of hield alle mogelijkheden open. Hoe langer ik daarmee werkte, hoe duidelijker het werd dat het probleem meestal niet zat in de keuzes die mensen maakten. Er ging iets aan vooraf.

Ik zag hoe mensen onderweg langzaam het contact verloren met wat voor hen werkelijk belangrijk was. Werk, verwachtingen, verantwoordelijkheden en de waan van de dag namen ongemerkt de regie over. Vanaf dat moment worden keuzes vaak niet meer gemaakt vanuit jezelf, maar vanuit alles wat er om je heen gebeurt.

Die ontdekking veranderde ook mijn eigen manier van kijken.

Ik ben gestopt met zoeken naar betere oplossingen voor het gedrag dat zichtbaar werd. Veel interessanter vond ik de vraag waar dat gedrag eigenlijk vandaan kwam.

Daar ontstond mijn overtuiging dat de juiste keuze niet begint bij de keuze zelf, maar bij de plek van waaruit je kiest.

Dat is nog altijd de basis van alles wat ik doe. Niet omdat ik mensen wil vertellen welke richting ze op moeten. Juist niet. Ik wil samen zichtbaar maken wat er vaak al aanwezig is, maar onderweg naar de achtergrond is verdwenen.

Het Kompaswoord begon niet als een methode die ik wilde ontwikkelen. Het ontstond vanuit de behoefte om mensen iets mee te geven waar ze naar konden terugkeren wanneer de ruis weer de overhand kreeg. Geen lijstje. Geen stappenplan. Geen antwoord op iedere vraag.

Wel een persoonlijke vertaling van wat voor iemand werkelijk belangrijk is. Iets dat helpt herinneren van waaruit je wilt leven, werken en kiezen, juist op de momenten waarop het leven ingewikkeld voelt.

Misschien is dat ook de reden waarom zoveel deelnemers zeggen dat ze hun Kompaswoord niet hoeven te onthouden. Ze herkennen zichzelf erin.

Ik hoop dat steeds meer mensen ontdekken dat ze niet nóg meer hoeven toe te voegen om verder te komen. Soms begint beweging juist op het moment dat je terugkeert naar wat er al is.

Daar draag ik met Kompaswoord graag aan bij. Niet door antwoorden te geven, maar door samen zichtbaar te maken wat voor jou werkelijk belangrijk is. Vanuit die plek ontstaan rust, richting en keuzes die niet alleen goed voelen, maar ook echt bij je passen.